Michel de Klerk

Michel de Klerk was de grote voorman van de Amsterdamse Schoolstijl en werd bekend vanwege zijn expressieve en fantasievolle ontwerpen. Hoogtepunt van zijn oeuvre is het gebouw Het Schip in Amsterdam. 

Over de architect

Vader De Klerk was al 78 jaar en had al 21 kinderen uit een vorig huwelijk toen in 1884 Michel werd geboren als de jongste van de vier kinderen bij zijn tweede echtgenote. Toen zijn vader slechts twee jaar later overleed, probeerde zijn moeder als wasvrouw de kost te verdienen. Michel groeide op in armoedige omstandigheden, kon slecht meekomen op school, maar blonk uit in één ding: tekenen. Al op zijn 14e ging hij werken als hulpje bij het atelier van de architect Eduard Cuypers, de neef van Pierre Cuypers. Eduard herkende het talent van Michel en liet hem een opleiding tot bouwkundig tekenaar volgen. Samen met Jo van der Mey en Piet Kramer, die bij hetzelfde bureau werkten, werd Michel de Klerk het gezicht van de Amsterdamse School – een expressieve, fantasierijke bouwstijl. Nadat De Klerk trouwde met een secretaresse van het bureau, ging hij in 1912 verder als zelfstandig architect. Hij kreeg talrijke opdrachten. Maar in 1923 overleed Michel de Klerk plotseling op zijn 39e aan een longontsteking. Zijn overlijden kwam als een grote schok in de architectuurwereld.

Gebouwen Michel de Klerk

De beroemdste werken van De Klerk vind je in de Amsterdamse Spaarndammerbuurt. Hij werkte tussen 1913 en 1920 aan drie woonblokken, waarvan het laatste, Het Schip, wordt gezien als het hoogtepunt van de Amsterdamse Schoolstijl. De Klerk wilde het bestaan van arbeiders op een hoger plan brengen; arbeiderspaleizen bouwen. Het Schip is daarvan het ultieme voorbeeld.

Het Schip, Amsterdam

De Amsterdamse School kenmerkt zich door gevarieerd gebruik van baksteen, decoratieve details en warm kleurgebruik. Bij de gebouwen van Michel de Klerk lijken balkons,  dakranden, ramen en gevels niet stil te staan maar te golven.

Waardering

De Klerks betekenis voor de architectuur en zijn overlijden werd gememoreerd door talrijke architecten die een in memoriam schreven. Het tijdschrift Architectura wijdde er een volledig katern aan en het tijdschrift Wendingen besteedde meerdere nummers aan zijn werk.